LOADING

Type to search

Wrażenie jeszcze mocniejsze

Mateusz Berger 3 grudnia 2014
Share

Duński film wstrząsa nie dlatego, że szokuje, lecz właśnie dlatego, że nie szokuje. Wszystko tu jest nad wyraz zwyczajne. I to właśnie powinno niepokoić…

Niezmiernie często wyłania się w fabule filmów familijnych wyidealizowany obraz beztroskiego dzieciństwa. Mamy więc domową sielankę, czas spędzany z rówieśnikami na szukaniu kłopotów wśród tych starszych, smak przygody, która towarzyszy mierzeniu się ze szkolnymi problemami. Są jednak obrazy, które w znaczący sposób odbiegają od powyższego opisu. Filmy, na których bohaterowie przedwcześnie zderzają się z dorosłością w wyniku niedojrzałości rodziców, śmierci bliskiej osoby czy też patologicznych skłonności ojca.

13Film „Sztuka płakania”, który miałem już okazję obejrzeć na Festiwalu Filmów Młodego Widza 2007 traktuje właśnie o tym ostatnim, a wchodzi na ekrany polskich kin krótko po ujawnieniu faktów związanych z horrorem, jaki przez lata przechodziła rodzina Josefa Fritzla. W kontekście tragedii, która wybiegła daleko poza granice austriackiego miasteczka, obraz Petera Schønau Foga nabiera teraz z pewnością głębszego znaczenia i dodatkowego przełożenia na rzeczywistość.

Życie jedenastoletniego Allana wcale nie jest łatwe. Na jego barkach spoczywa ciężar jednoczenia rodziny, którą tyranizuje trudny w pożyciu ojciec. Matka już dawno zrezygnowała z utrzymywania domowego ogniska, podobnie jak siostra, a starszy brat wyprowadził się z domu. Jedyną zaletą ojca jest to, że ma talent krasomówczy, który wykorzystuje jako… mówca na pogrzebach.

Reżyser chciał zgłębić problem i pokazać mechanizm, który popycha do tego typu tragedii, a później do wypychania jej ze świadomości. Dzięki połączeniu komedii z wielką tragedią (niełatwe tematy związków międzyludzkich i rodzinnych tabu potraktowane są z empatią, humorem i sympatią dla bohaterów) lepiej rozumie się dramat, który rozgrywa się na naszych oczach.

Duński film wstrząsa nie dlatego, że szokuje, lecz właśnie dlatego, że nie szokuje. Wszystko tu jest nad wyraz zwyczajne. I to właśnie powinno niepokoić…

„Sztuka płakania”, reż. Peter Schønau Fog, Dania 2007
Tags:

Dodaj komentarz