LOADING

Type to search

Srebrne Myśli

Paulina 30 grudnia 2014
Share

Dialog może rozpocząć się tam, gdzie oboje mamy przed sobą dobro. Możemy mieć inne zdania, ale zasadnicze jest to, czy oboje to, co dobre nazywamy dobrem, a o tym, co złe, mówimy, że jest złe.

Pic_1230_183

Fot. Paulina Biegaj

Odrzucenie jest tym, co przeżywał Chrystus. Dlatego z każdym odrzuconym jest On i do każdego, który doświadcza odrzucenia, przybliża się w momencie tego doświadczania Sam Bóg. Poprzez nasze mniejsze lub większe codzienne, życiowe odrzucenia możemy być blisko Boga. Najbliżej.

Wiara i Wiedza pokrywają się ze sobą w pytaniu o to, jak jest. I w odpowiadaniu na nie takze. Wtedy, gdy Wiedze o tym, jak jest przynosi nam Boze Objawienie, w ktore wierzymy. Wtedy, gdy to, o czym wiemy, bo to widzimy, odsyla nas do tego, czego nie widzimy, ale w co wierzymy albo zaczynamy wierzyc. ” Ujrzał i uwierzył”.

Ontologiczna pustka to coś, co trudno sobie wyobrazić. Ale czy właśnie nie o niej mówimy, mówiąc o duchowym „krajobrazie” sprzed przyjścia Boga?

Koniec ma to do siebie, że fałszywie chce nas przekonać, że do niego należy ostatnie słowo. Tymczasem nie do największego z końców, czyli do śmierci, należy to, co ostatnie. Trzeba tylko uwierzyć, że koniec nigdy nie jest tak naprawdę koniec, a to ostatnie nigdy w rzeczywistości nie jest tym, co ostatnie. Wiarę w Początek obudzi już niedługo Początek Czyjegoś Życia. Bo to właśnie do Życia należy „ostatnie”, a raczej wieczne, czyli zawsze Pierwsze Słowo.

Prawdziwa myśl, rozumna, nie to, co dzieje się w naszej wyobraźni, z natury dotyczy Boga, tak jak myślenie dotyczy Prawdy. Można wyobrażać sobie różne rzeczy, ale myśleć można tylko wobec Boga i o Nim.

Dodaj komentarz