LOADING

Type to search

Tags:

Prawdziwa głupota – ślepi nauczyciele

Marek Janik 9 czerwca 2015
Share

Święty Paweł w liście do Rzymian (2,20) prawdziwymi głupcami nazywa grzeszników, którzy chcą nauczać innych, wiedząc, że sami postępują inaczej niż mówią. Ten tekst to strzał w dziesiątkę, gdy chodzi o wychowanie.


Przytoczę dwa przykłady.

Ojciec będąc nałogowym palaczem mówi do syna:
– jak zobaczę się z papierosem, to ci nogi z d…. powyrywam.
– dlaczego?
– bo palenie nie jest dla dzieci.
– dlaczego?
– bo jest złe i koniec dyskusji.
– to czemu palisz?
– co mnie wojewodzie, to nie tobie smrodzie.

Rodzice przekonują swoją dorosłą już córkę, że współżycie przed ślubem jest złe. Przytaczają racjonalne i religijne argumenty, do momentu, gdy córka obliczając swoje narodziny zauważa, że jest dzieckiem przedślubnym. Koniec dyskusji.

Życie usłane jest takimi przykładami. Rodzice, nauczyciele, księża próbują zmieniać rzeczywistość słowami, za którymi nie idzie przykład i są zdziwieni, że ich piękne i mądre słowa, nie przynoszą skutku. Nie przyniosą, bo nie mogą. Chyba, że słowa zostaną poprzedzone uznaniem swojej grzeszności. Wtedy jest szansa, nawet duża.

Święty Paweł głupcami nazywa tych, którzy świadomie grzesząc, chcą zmieniać bliźniego, nie zmieniając siebie. Nie da się.
Jan Paweł II stwierdził, iż dzisiejszy świat potrzebuje świadków, a nie nauczycieli, szczególnie ślepych.

Trzeba nam dzisiaj Kościoła świętych grzeszników, którzy swoim przykładem, podnoszenia się z upadków, zmieniają świat. Słowa są wtórne, mają moc, gdy są połączone z przykładem.

naosuke ii/flickr.com

naosuke ii/flickr.com

Tags:

You Might also Like

Dodaj komentarz