LOADING

Type to search

Pan Bóg prezentuje

Katarzyna Baran 11 czerwca 2019
Share

Jak co roku, 1 czerwca rozpoczyna się szaleństwo obchodów Dnia Dziecka. Przeróżne festyny, występy, atrakcje dostępne są na wyciągnięcie ręki w każdej większej miejscowości. Dzieci w każdym wieku czują (mam nadzieję!), że to ich dzień. Kilometrowe kolejki po lody,gofry i inne smakołyki są nieodłączną scenerią tego dnia.

Warto w tym dniu pamiętać, że każdy z nas dorosłych ma w sobie Dziecko, którym kiedyś był. Niezależnie od tego, jakie były koleje naszych losów, ta mała dziewczynka i ten mały chłopiec, jest i często podświadomie o sobie przypomina.

Motyw wewnętrznego dziecka jest obecny nie tylko w psychologii. Także Biblia nawiązuje do motywu dziecka i to w kwestii tak fundamentalnej jak droga dotarcia do Nieba. «Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.»Mt 18,3

Obserwując dzieci w tym dniu, widzę ich ogromną radość z otrzymanych prezentów, czasu spędzonego z rodzicami, ekscytację z doświadczanych atrakcji, buźki ubrudzone lodami i bitą śmietaną. Ich oczy są pełne szczęścia. Całymi sobą, cieszą się tym, czym zostały obdarowane. Piękna postawa! Jedna z wielu charakteryzujących ten niezwykły czas bycia dzieckiem, a jakże kluczowa w kwestiach duchowych i relacji z Panem Bogiem.

Postanowiłam, że dziś wieczorem usiądę i mimo zmęczenia codzienną gonitwą i wiecznym  brakiem czasu, zbiorę z całego dnia to wszystko, co Pan Bóg mi dziś sprezentował…

Wyspałam się!, świeci słońce!, syn jest zdrowy i radosny, mąż wcześniej wrócił do domu, miła pani w sklepie zagadała i nie zionęła frustracją na kilometr, wypiłam ciepłą kawę!.

Pojawiło się także uczucie pocieszenia. Mimo iż mama trafiła do szpitala pojawiła się pewność, że nawet to co trudne, jest zaopiekowane.

Siedziałam i myślałam, a rzeczy za które jestem wdzięczna wciąż się mnożyły. Zrobiło mi się głupio, że tak mało dostrzegam ich na co dzień. Tak mało we mnie wdzięczności, za wydawałoby się oczywiste i prozaiczne życie które mam. A przecież, to wszystko nie jest mi dane na zawsze.

Liczy się każdy jeden dzień, z całym jego inwentarzem. Zawsze się znajdzie coś, za co można być wdzięcznym. Trzeba “tylko” jak dziecko, patrzeć i dostrzegać małe wielkie szczęścia.

A Tobie? Co Ci Pan Bóg dziś sprezentował?

Tags:

You Might also Like

Dodaj komentarz