LOADING

Type to search

Czas pustyni – kropla poezji

Aleksandra Stężała 12 lutego 2016
Share

Pustynią do mnie przemawiaj

&

Weź mnie tam,
gdzie mnie nie ma,
gdzie nic o sobie nie wiem.

Pustynią do mnie
przemawiaj,
bym w ciszy spotkała Ciebie.

&

Mieć odwagę zostać,

gdy zaczyna pisać.

Wiedzieć,

że wie wszystko.

A potem usłyszeć:

„Idź i nie grzesz.”

Czuć wiatr
zacierający
znaki
na piasku…

&

Wsłuchiwać się
w Twój głos…

nawet gdy brzmi
jak cisza.

Wsłuchiwać się,
milknąć,
kochać…

Przylgnąć do krzyża.

Tags:

You Might also Like

Dodaj komentarz